Στο βιβλίο αυτό ο ιστορικός Έτορε Τσινέλα μελετάει την εκπληκτική διανοητική και πολιτική μεταμόρφωση του ύστερου Μαρξ. Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1870 και μέχρι τον θάνατό του, το 1883, ο Μαρξ αρχίζει να αμφισβητεί τα συμπεράσματα των προηγούμενων έργων του και να έχει σοβαρές αμφιβολίες για την πιθανότητα μιας προλεταριακής επανάστασης στη Δύση. Εξού και η παθιασμένη μελέτη της αγροτικής κοινότητας στη Ρωσία και του πρωτόγονου κόσμου, αλλά και οι δεσμοί και ο θαυμασμός του για τους ναρόντνικους αγωνιστές της Θέλησης του Λαού, γνωστούς για τις θεαματικές τρομοκρατικές ενέργειες, που κορυφώθηκαν με τη δολοφονία του τσάρου Αλέξανδρου Β’. Υπό την επίδραση του ρωσικού λαϊκισμού, ο Μαρξ εγκαταλείπει βαθμιαία το ευρωκεντρικό όραμα και την πίστη στον επαναστατικό ρόλο της εργατικής τάξης και αγκαλιάζει την ελπίδα ότι η αγροτική Ρωσία μπορεί να κάνει το πρώτο βήμα προς τον κομμουνισμό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
